Ofisteyim dilekçe yazmam gerekirken sen gel gör ki ben buraya bişeyler karalamakla meşgulum.Umarım basılmam:)
Ofisteki sekreterimiz ve diğer arkadaş da evleniyor ardarda. Birinin düğünü 31 temmuz birinin 1 ağustos len şaka gibi valla. 2 ağustos itibariyle ofsteki tek bekar ben olucam, ağlasam mı gülsem mi bilemedim:)yaklaşık 3 aydır(o da en iyi ihtimalle) evlilik hazırlığı dinliyorum yemin ederim kustum kusucam heee. Zaten 1 ay böyunca sekreterimizle halı baktım, bütün markaların bütün modellerini ezbere bilecek kapasiteye gelene kadar yetiştirdi beni sağolsun varolsun ama şöyle bişey var ki halı göresim kalmadı, insan bi nesneden bu kadar mı tiksinir ya; halılar kabusum oldular çok şükür aldı halılarını da kurtuldum... Şimdi de sıra diğer arkadaşla mobilya bakmaya geldi. Çok şükür o erkek, o yüzden diğeri gibi bokunu çıkaracak kadar hevesli değil. Onları da anlıyorum evleniyorlar, kendi evleri oluyor o yüzden haliyle hevesliler ama bu kadarı valla da billa fazla. Bıktım her sabah kimin evine ne aldığını ettiğini dinlemekten.
Onlar benimle evde kaldın ettin diye dalga geçerken ben her seferinde aynı şeyi dedim; hehe ben gencim daha, aklımı peynir ekmekle yemedim evlenip napıcam, ben gezerim rahatıma bakarım falan filan. Lakiiin bu sabah farkettim ki ben kıskanıyorum, bildiğin kıskanıyorum len valla billa. Çok korktum bu sabah evde kalmaktan, kör topal birini bulup evlensem mi hemen bilemedim. Baktığın zaman ben evliliğe inanmıyorum,annem-babam ben kendimi bildim bileli kavga ederler hatta bu ara boşanmak üzereler ama işte bu kadar dibimde evlilik muhabbeti olunca insan ister istemez kıskanıyor off off:(